مفاهیم استاندارد ایمنی در سیستم مانیتورینگ ایستگاه تقلیل فشار گاز

با توجه به حسّاسيت موجود در صنايع نفت و گاز و با توجه به اينكه كوچكترين خطاي انساني، نرم افزاري يا تجهيزات ممكن است خسارات شديد جاني و مالي در اين صنعت به دنبال داشته باشد نقش ايمني در اين محيط ها بسيار قابل توجه است. منظور از ايمنی ” حفظ ايستگاه در برابر خطراتي كه از نصب و راه اندازي تجهيزات مختلف در ايستگاه ” ناشي ميشود، است.

  • خطرات موجود در ایستگاه:

به طور كلّي، تجهيزات به كار رفته در پروژه مانيتورينگ عموماً از نوع ابزاردقيق و تجهيزات الكترونيكي است و به تبع آن ، خطراتي كه وجود دارد از نوع الكتريكي است. به عبارتي، اكثر حوادثي كه اين تجهيزات ايجاد مي كنند از جرقّه و در نهايت اشتعال يا انفجار حاصل از آن ناشي مي شود. در ايستگاه هاي گاز، مهم ترين مسأله از لحاظ ايمني، آتش سوزي و به دنبال آن انفجار محسوب مي شود. براي بررسي بهتر اين موضوع به بيان محيط هاي خطر و محيط هاي مستعد خطر در سطح ايستگاه پرداخته ميشود

  • دسته بندی محیط های خطرناک :

محيط هاي خطرناك 29از ديد مرجع SAA HB13-199230 به محيط هايي گفته مي شود كه در آن محيط استعداد انفجار موجود است، يا حتّي احتمال دارد وجود داشته باشد، و بايستي در حد و اندازه اي كه لازم است هنگام ساخت و يا نصب تجهيزات در محل و يا استفاده از منبع اشتعالزا از آن ها دوري كرد. محيط مستعد انفجار ممكن است به دليل حضور مايعات، بخار و يا گازهاي قابل اشتعال و حتّي حضور غبار و مه قابل احتراق پديد آيد.
محيط خطر مي تواند به صورت دائمي و يا تصادفي در محل ايجاد شود. بنابراين مي بايست محيط خطر را از لحاظ ميزان خطرات موجود در آن دسته بندي نمود تا بتوان پيشگيري هاي لازم و حسّاسيت هر محيط را بررسي نمود.
براي تعريف نقاط خطر به صورت خلاصه مي توان گفت:
الف : منطقه اي كه در آن جو قابل انفجار به صورت دائم وجود داشته باشد به عنوان زون صفر در نظر گرفته مي شود. به عنوان مثال درون يك مخزن در بسته و يا يك سالن بدون تهويه هوا که گاز قابل اشتعال وجود دارد، زون صفر محسوب ميشود.

ب : منطقه اي كه در آن جوّ قابل انفجار به صورت احتمالي و تنها در يك بازه زماني كوتاه در حين عمليّات وجود داشته باشد به عنوان زون يك در نظر گرفته مي شود. مانند خروج مواد اشتعال زا از يك مخزن در باز در محيط و يا روزنه تنفّس يك مخزن حاوي مواد اشتعال زا.
ج:  منطقه اي كه در آن جوّ قابل انفجار به ندرت و تنها در يك بازه زماني كوتاه در حين عمليات وجود داشته باشد به عنوان زون دو در نظر گرفته مي شود. مانند خروج مواد اشتعال زا از شيار فلنج ها، اتصالات پايپينگ، خروجي رگلاتورها و غيره.

  • مناطق خطرناک در ایستگاه های تقلیل فشار گاز

مطابق با شكل ايستگاه تقليل فشار گاز داراي سه منطقه است. قسمت Aزون صفر، قسمت  Bزون دو و قسمت  C زون يك محسوب مي شوند. بنابراين، براي اين زون ها بايد تجهيزات مطابق با همان زون انتخاب شود.

  • محدوديت استفاده از تجهيزات در مناطق خطر ايستگاه هاي تقليل فشار

از مهمترين محاسن دسته بندي محيط خطر مي توان به انتخاب صحيح تجهيزات الكترونيكي در آنها اشاره نمود. به عبارت ديگربراي هر محيط دستگاهي خاص (با رعايت استاندارد هاي ايمني) لازم است. حال كه محيط هاي خطرناك و مناطق خطر در ايستگاه گاز بررسي شد مي بايست به الزامات انتخاب تجهيزات موجود در هر زون اشاره شود. به اين منظور از تكنيك هاي حفاظت در برابر انفجاراستفاده ميشود. اين دسته بندي با توجه به معيار هاي زير انجام مي شود:
1- هر دستگاه الكترونيكي بايد بر طبق منطقه اي (زون) كه در آن قرار دارد به كار گرفته شود.

2- دماي هر دستگاه الكترونيكي كه در منطقه اي نصب مي شود نبايد از محدوده دماي اشتعال گاز محيطي كه در آن منطقه وجود دارد بالاتر رود.

براي تطبيق پذيري تجهيزات الكترونيكي چند نوع كد تعريف شده است. كد الكتريكي ملّي آمريكا(NEC) و ديگري كد  CENELECبراي اتحاديه اروپا و قارّه آفريقا. سومين استاندارد، استاندارد كميسيون بين المللي الكتروتكنيكال  (IEC)است.
استاندارد استراليا نيز به CENELEC شباهت هاي زيادي دارد.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *